-om namah shivaya-

mighty is the Dweller
of High Mountain

Tijdens het condoleance bezoek
moet & zal
de dichter enige vragen
beantwoorden:

Zij: &ne Martin
wat spook jij zoal uit de laatste tijd
het laatste dat we hoorden
was dat je ergens in het zuiden zat.

Ik: Nee hoor (nog veel erger)
Ik heb in de Himalaya gezeten
in de leer geweest
bij tibetaanse Lama’s
&
indiase Guru’s

Zij: Wij hebben altijd al gedacht
die Martin die zoekt het Absurde

Ik: de Werkelijkheid

Zij: Nou ja dat bedoelen we
het Absurde

What else can poetry
prove to be!

2
What’s in a word?

3
The sword of Manjushri reveals!

4
The essence of word is mind.

6
Such as there is the essence of word,
there is the essence of mind.

7
Why not contact us now?

8
Direct Connection Unlimited!

“They know”
I speak with the voice of Experience

Ontbijt op bed
in het restaurant
of
op het dakterras.

Er is weer iemand in de bar
dat kan gezellig worden
kan je nagaan als er hier mensen zijn.

Dag & nacht
de Monkey Temple ahead
somebody got enlightened there
(is Enlightenment really that eh…
difficult?!)

“Just follow your nose” she said
(is that what your Guru told you?)
” I will, driver take me to the Chang!˚” ˚chang=tibetaans bier

I walk around the manifest representation
of the non-manifest
the prayer-rolls turn the mind turning
nothing personal but I lived among lama’s
long enough
to last me a life-time.

(will you hold my hands
they’re terribly trembling
sometimes
will you hold them sometimes?
will they ever stop trembling!?)

Did you ever have the idea

I look at the empty sky
I am crying

“Why are you crying?”
“let’s have another beer, Baba!”
( I really don’t know,
beyond words?)

si sum ladji ming chö neh
linggyi chakri ling chö neh

shiva shiva shiva
om namah shivaya

that you might actually have met

De dochters van Mara
wassen mijn kleren,
houden mijn kamer schoon
&
tillen hoog
met gesloten deuren
hoog op hun tenen wankelend
hoog boven op de kast

ook ik wankel:
Brahmacharya comes natural
(no jumping)

Ze nodigt me uit voor een Yak-steak
in de Yak & Yeti
I’m holding the best in Kathmandu:
riksha-wallah: Direct Connection

I didn’t know
there were any Government shops
in Lucknow
rather convenient really,

God?

Zodra het lichaam weer gehoorzaamt
word ik een met het buitengebeuren:
in een tonga naar de Ganga
zwemmend in de heilige rivier
indachtig de woorden van de Buddha:
als water de zonden zou kunnen
wegspoelen zouden alle kikkers heilig zijn
&
natuurlijk zijn alle kikkers heilig
net zoals die mensen die een ritueel bad nemen

Ik bezoek wat ashrams,
ze zijn nogal verlaten:
is iedereen al gered?
ben ik de laatste dolende ziel op aarde?
the last Bodhisattva?

Nee, ik kom er geen wonderen tegen:
eentje misschien
een sadhu die me vraagt
of mijn zoontje frans is:
hoe kon hij dat weten
maar misschien verstond ik
de man wel verkeerd?

Trouwens ik heb wel andere dingen
aan mijn hoofd:
een vriendin die begint te balen
&
terug wil
een staatsgreep in Kabul
waar we moeten overnachten
( & inderdaad later
tanks & explosies
& een overbelichte film.
welcome to the
People’s Republic of Afghanistan)
op God’s commando (ja, wie anders?)
soms electra (meaning those damned fans working)
een telefoontje naar Delhi duurt dagen
zijn er nog wel vluchten naar Kabul?

Ik neem mijn tijdelijke familie
maar weer op sleeptouw
een lassie schat
or
some orange juice.

Ik maak van de gelegenheid gebruik
om me te laten scheren,
een ervaring op zich
nog nergens geëvenaard,
blakend van welwillendheid
verlaat ik de barber,
misschien niet saved,
maar in ieder geval wel shaved.

Op het dakterras van het hotel
verdedigen we manmoedig
onze handdoeken
&
boeken
tegen de aanvallen
van Hanuman’s commando’s
& besproeien elkaar
lusteloos
met een mager straaltje water.

we raken op elkaar uitgekeken
well
we tried
&
anyway
all things must pass
&
it’s all right.

Ik functioneer het best
als alles weer eens een illusie
blijkt te zijn
&
hoor de troost komt ‘s avonds
uit de kamer
van mijn poolse buurman.
flarden Jazz
vullen de tropische nacht
&
innig tevreden
val ik in slaap
met als laatste gedachte:
I hear Jazz in Rishikesh.

Drie/vier uur in de ochtend:
Martin wake up Istanbul
What a beautiful dream to wake up to
Don’t wake me

Hotels, taxi’s, moskeeën:
the summer-soft-perfumes
of the Levant
give me back
dimensions of life
that are lacking in the West:
Object
&
Subject
worden één
binnen
&
buiten
houden op te bestaan
volledige zintuigelijke waarneming

Ik neem mijn intrek in een Turks familie-hotel
de kamer van een harembezitter
Ik dwaal tussen sofa’s en bedden
groet een kakkerlak ter grote van een vuist
&
terwijl vanaf de minaretten
de eerste menselijke gedachte galmt:
Allah hoe akbhar (God is groot)
dobber ik
tres content
in een drie-persoon-badkuip
terwijl ik me afvraag
of dit nou al dan niet
een turks bad genoemd kan worden.

‘s Morgens begeef ik mij
naar de Blue Mosque
waar zich de travel-agent bevindt
die mijn vervoer naar Teheran regelt
Er hapert het een en ander
aan de dienstregeling
&
het ziet er naar uit
dat ik een paar dagen de tijd heb
om Istanbul te verkennen.
Ik verhuis naar Gungar Hotel
dwaal dagen door de kashbah
bezoek de Aya Sofia
(so this is Aya Sofia)
steek de Bosporus over
&
maak een busrit
rond de zee van Marmara
dat ik op de dag van vandaag
blijf verhaspelen tot
een
Sea of Samsara
Vanuit Bursa neem ik de pont
terug naar Istanbul
Varend langs de Princesse-eilanden
ontdek ik mijn fototoestel
&
in een van de highest rushes
van mijn leven
schiet ik
in nog geen drie kwartier
drie filmrolletjes vol:
this sky-line of Constantinopel

Het wachten begint
op mijn zenuwen te werken, de grote leegte
achter de Bosporus
begint zich te vullen
met deprimerende hallucinaties
geld, a subtile energy,
slipt me door de vingers
als tijd
als altijd

Twee mededelingen gekrast
in de muur van het toilet
in de Pudding Shop
turn me on again:

I only found shit in India
&
India is paradise infinite bliss

A magic knot
in the univers
this spot
&
I decide that I know
where I’ll be going
to lift the veil
of my glorious confusion

Maar de goddelijke dans
(uiteindelijk is dit de stad der Derwisjen)
walst mij niet
door Teheran:

De eerste kogels vliegen
door de straten van de Sjah
&
even though
every bullet has a name on it
so have the busses
dus
neem ik de bus
naar Athene

&
than again
the magical mystery tour
strikes me with full grace:
vlak voor het vertrek
stapt een late passagier in
een zilveren Walt Whitman
die
in absolute eenheid
met het leven
luide orerend
zijn aanwezigheid
ontontkoombaar kenbaar maakt
Ik raak met hem in gesprek
op de turks-griekse grens
waar ik hem vraag
where to live cheap in Greece

Zonder een spier
van zijn Buddha-gelaat
te vertrekken
antwoordt hij volkomen terloops
when the chellah is ready
he meets his guru
mijn reet denk ik
maar
nog meer
how the hell
&
ik vraag hem
wat hij daarmee bedoelt

well,
zegt hij
terwijl hij
mij zijn paspoort overhandigt:
no adept is ever
without spiritual guidance
&
terwijl ik me afvraag
hoe ik zo snel mogelijk
van deze charlatan
af kan komen
sla ik zijn pas open
&
lees zijn naam:
Lama Konchhog Tendzin

Ik maak
een eerbiedige namasteh
&
vraag:
please sir,
tell me all about the Buddha.

Ik schicht door de straten. Mijn
lichaam past me niet. Ik
lijk wel ‘n toerist. Zo
opgefokt als de tyfus.

Wandelend onder een métro-viaduct:
net de markt onder station Blaak.

Langs de stoep
staat een handje vol Indiërs
hun snuisterijen te slijten:
Indian Junk.
Hé, mister, you wanna buy some?
Hassle-flash-back Marocco. Later
bleek dat het dieper ging:
being nearly knifed
in the desolate midnight-streets
of Casa Blanca seven years ago.

Een van de indiërs loopt me achterna:
Attendez monsieur, Wait sir.
Ik stop
&
keer op mijn schreden terug.
Hij zet zijn handel tegen de pui
&
toont me een foto-kopie
van zijn paspoort: the man is from Bombay.
Hij vertelt mij zijn
story of life
in een notedop.
Met een mond vol tanden
mompel ik het cliché:
La vie, c’est dûr.
Ah, mais non, monsieur
&
met een glimlach
wijst hij naar de zon:
Brahman est partout.

It’s like somebody
strikes a gong in my head:
suddenly there is silence inside.

Ik koop twee pakkies wierook
&
volg mij lichaam, dat zijn
uitgestippelde koers voortzet.

Aan de voet van de Sacré Coeur
ga ik op een bankie zitten.
Dat ik niet naar boven wandel
is me dan wel duidelijk.

Smeltend in de zon
aanvaarden we vol genade
de geschenken
van de oorverdovende oceaan:
Nirvana-Meeuwen
een berbervrouw die de was doet
mosselen door de tahin

In de taal der schepping
schrijf ik in ‘t zand:
This creation is perfect already

‘s Avonds beklim ik
Djebel Mirleft
sla een zonsondergang gade
&
overzie het dorp
waar ik tijdelijk verblijf
mijn ogen zoeken
de kortste weg
naar een kop soep

Op mein weg omlaag
ontwaar ik een paard
met gebonden voorpoten
&
vraag me af
waarheen
hij zou kunnen vluchten

De wijze
speelt de dwaas

Ik sta
op één been
&
schrijf gedichten

Een verstandig volk
zal
bruin brood eten
&
weten
dat
de koning
voortijdig sterft

Tegen de tijd
dat
de officiele opening
begint
sta ik
op het toilet

Ik luister
liever
naar mijn eigen
gezijk

2
Veni
Vidi
Vendi

3
Veni
Vidi
Foetsie

Je ziet er geen kip
alleen maar hanen.

we verkeren in een duidelijke
staat van verwarring
- hotels te vol, te duur,
te vies, wat te doen,
waar te gaan-

schuin links voor mij
op ongeveer
drie meter hoogte
mediteert
een bronzen Buddha
over de schijnbaar
eeuwige schoonheid
van een plastic roos

2. DE PIJN
Hij leed zeer.

3. DE EENZAAMHEID
Hij was zelden alleen.

het cybernetische principe
zijnde:

AIDA

hetgeen staat voor:

Attention
Interest
Desire
&
Action

may it serve us well

a New Age Enterprise