Tamelijk verdoold
ben ik beland
in het kruispunt
tussen
Oost en West
Drie/vier uur in de ochtend:
Martin wake up Istanbul
What a beautiful dream to wake up to
Don’t wake me
Hotels, taxi’s, moskeeën:
the summer-soft-perfumes
of the Levant
give me back
dimensions of life
that are lacking in the West:
Object
&
Subject
worden één
binnen
&
buiten
houden op te bestaan
volledige zintuigelijke waarneming
Ik neem mijn intrek in een Turks familie-hotel
de kamer van een harembezitter
Ik dwaal tussen sofa’s en bedden
groet een kakkerlak ter grote van een vuist
&
terwijl vanaf de minaretten
de eerste menselijke gedachte galmt:
Allah hoe akbhar (God is groot)
dobber ik
tres content
in een drie-persoon-badkuip
terwijl ik me afvraag
of dit nou al dan niet
een turks bad genoemd kan worden.
‘s Morgens begeef ik mij
naar de Blue Mosque
waar zich de travel-agent bevindt
die mijn vervoer naar Teheran regelt
Er hapert het een en ander
aan de dienstregeling
&
het ziet er naar uit
dat ik een paar dagen de tijd heb
om Istanbul te verkennen.
Ik verhuis naar Gungar Hotel
dwaal dagen door de kashbah
bezoek de Aya Sofia
(so this is Aya Sofia)
steek de Bosporus over
&
maak een busrit
rond de zee van Marmara
dat ik op de dag van vandaag
blijf verhaspelen tot
een
Sea of Samsara
Vanuit Bursa neem ik de pont
terug naar Istanbul
Varend langs de Princesse-eilanden
ontdek ik mijn fototoestel
&
in een van de highest rushes
van mijn leven
schiet ik
in nog geen drie kwartier
drie filmrolletjes vol:
this sky-line of Constantinopel
Het wachten begint
op mijn zenuwen te werken, de grote leegte
achter de Bosporus
begint zich te vullen
met deprimerende hallucinaties
geld, a subtile energy,
slipt me door de vingers
als tijd
als altijd
Twee mededelingen gekrast
in de muur van het toilet
in de Pudding Shop
turn me on again:
I only found shit in India
&
India is paradise infinite bliss
A magic knot
in the univers
this spot
&
I decide that I know
where I’ll be going
to lift the veil
of my glorious confusion
Maar de goddelijke dans
(uiteindelijk is dit de stad der Derwisjen)
walst mij niet
door Teheran:
De eerste kogels vliegen
door de straten van de Sjah
&
even though
every bullet has a name on it
so have the busses
dus
neem ik de bus
naar Athene
&
than again
the magical mystery tour
strikes me with full grace:
vlak voor het vertrek
stapt een late passagier in
een zilveren Walt Whitman
die
in absolute eenheid
met het leven
luide orerend
zijn aanwezigheid
ontontkoombaar kenbaar maakt
Ik raak met hem in gesprek
op de turks-griekse grens
waar ik hem vraag
where to live cheap in Greece
Zonder een spier
van zijn Buddha-gelaat
te vertrekken
antwoordt hij volkomen terloops
when the chellah is ready
he meets his guru
mijn reet denk ik
maar
nog meer
how the hell
&
ik vraag hem
wat hij daarmee bedoelt
well,
zegt hij
terwijl hij
mij zijn paspoort overhandigt:
no adept is ever
without spiritual guidance
&
terwijl ik me afvraag
hoe ik zo snel mogelijk
van deze charlatan
af kan komen
sla ik zijn pas open
&
lees zijn naam:
Lama Konchhog Tendzin
Ik maak
een eerbiedige namasteh
&
vraag:
please sir,
tell me all about the Buddha.
