Rond midi
begeven we ons
naar het strand
Smeltend in de zon
aanvaarden we vol genade
de geschenken
van de oorverdovende oceaan:
Nirvana-Meeuwen
een berbervrouw die de was doet
mosselen door de tahin
In de taal der schepping
schrijf ik in ‘t zand:
This creation is perfect already
‘s Avonds beklim ik
Djebel Mirleft
sla een zonsondergang gade
&
overzie het dorp
waar ik tijdelijk verblijf
mijn ogen zoeken
de kortste weg
naar een kop soep
Op mein weg omlaag
ontwaar ik een paard
met gebonden voorpoten
&
vraag me af
waarheen
hij zou kunnen vluchten
